In de geschiedenis van de diamant zijn er enkele die wereldberoemd werden, hetzij omdat ze uitzonderlijk groot waren, bijzonder mooi van kleur en fijn geslepen, of omdat ze eigendom waren van beroemde personen. In de loop van de tijd vormden zich legenden rond deze stenen, waardoor ze nog meer tot de verbeelding gingen spreken.

• Cullinan I (Ster van Afrika) — 530,20 ct, D-kleur, 1905  De grootste van de stenen die uit de Cullinan werden geslepen, de grootste ruwe diamant ooit gevonden, met een gewicht van 3.106 karaat bij ontdekking in Zuid-Afrika in 1905. De Cullinan I is de grootste witte geslepen diamant, de op een na grootste ter wereld.

• Ongeëvenaard — 407,48 ct, Vlekkeloos, Fancy bruingeel  Dit is de grootste IF-diamant (de hoogste graad van zuiverheid). De derde grootste ter wereld.

• Eeuwfeestdiamant — 273,85 ct, D, Foutloos  De duurste diamant, die volgens geruchten in 2006 voor ongeveer 100 miljoen dollar is verkocht. Het is de diamant met het grootste aantal facetten: 247.

• Orlov — 189,62 ct, 17e eeuw  “De Zon van de Zee” was de naam van een diamant van 194,75 karaat. Volgens de legende werd hij midden 18e eeuw door een Franse soldaat uit het oog van een tempelbeeld in de voormalige Indiase staat Madras gestolen. Na diverse omzwervingen kwam de diamant — met de afmetingen van een “klein Bantamhennen-ei” — in 1767 in Amsterdam terecht. Daar werd hij gekocht door de Russische graaf Orlov, die hoopte de liefde van de Russische tsarina Catharina II ermee terug te winnen. Zij accepteerde de steen, liet hem in de keizerlijke scepter verwerken, maar herstelde Orlov niet in haar gunst.

• De Sjah — 88,7 ct, ca. 1450  Een van de weinige diamanten met een inscriptie: de namen van drie eigenaren sinds 1591. Gezien de hardheid van de steen is dit een opmerkelijke prestatie. De steen weegt 88,7 karaat en is deels onbewerkt; hij is nooit onderdeel geweest van een kroon of sieraad. De Shah was vanaf 1739 in Perzische handen. Om een dreigende oorlog tussen Perzië en Rusland te voorkomen, schonken de Perzen de diamant in 1838 aan de Russische tsaar Nicolaas I. Nu behoort de Shah toe aan de Russische kroonjuwelen en wordt hij tentoongesteld in het Kremlin.

• Moussaieff Rood — 5,11 karaat, Fancy Red, Brazilië, 1990  Het Gemological Institute of America (GIA) stelt dat dit “de grootste Fancy Red, naturel gekleurde diamant is die we hebben beoordeeld op de datum dat dit rapport werd uitgegeven” (midden jaren '90). Ruw gewicht 13,90 karaat.

• De Hoop — 45,52 ct, Fancy Deep Greyish-Blue  De Hope diamant is zeer notoir; er wordt gezegd dat deze steen zijn drager in het ongeluk zal storten. De steen is vernoemd naar Lord Henry Philip Hope, die deze 44,5 karaat zware blauwe diamant in 1830 kocht. De diamant zou zijn geslepen uit de Great Blue Diamond van de Franse kroon. Deze steen is afkomstig uit India en werd in 1669 verkocht aan koning Lodewijk XIV van Frankrijk. De steen bleef tot kort voor de Franse Revolutie (1792) in het bezit van de Franse koninklijke familie. Daarna werd deze gestolen en dook in 1830 weer op in Londen. Van 1910 tot 1949 was de Hope in het bezit van Evalyn Walsh McLean, de vrouw van krantenmagnaat Edward McLean. Of de Hope nu de schuldige was of niet, het is een feit dat zij een reeks ongelukken meemaakte: haar broer stierf jong, haar 9-jarige zoon kwam om het leven door een auto, ze scheidde van haar man — die later in een psychiatrische inrichting overleed — haar 25-jarige dochter pleegde zelfmoord, en op 60-jarige leeftijd stierf ze zelf aan een longontsteking. Sinds 1958 bevindt de Hope zich in de collectie van het Smithsonian Institute in Washington, waar hij tot op heden weinig kwaad lijkt te hebben aangericht.

• De Koh-i-Noor — 105,6 ct, “Berg van Licht”  Een van de beroemdste diamanten ter wereld. In de 16e eeuw werd de waarde ervan geschat op “het totale inkomen van de gehele wereldbevolking op één dag”. De legende wil dat de steen ongeluk brengt aan mannelijke eigenaren. Gedurende zijn lange geschiedenis in India, het huidige Pakistan en Iran, zijn vele van zijn eigenaren op vreselijke wijze om het leven gekomen. In 1849 werd de steen door het Britse leger als buit meegenomen en aan koningin Victoria geschonken. In 1852 liet zij de steen opnieuw slijpen door de beroemde slijper Louis Voorzanger en bruter Fedder van Coster Diamonds in Amsterdam. De steen kreeg een ovale briljantvorm en het gewicht werd verlaagd van 186 naar 105,60 karaat. Hij werd zowel in een broche als in een kroon gezet. In 1937 werd de Koh-i-Noor gezet in de kroningskroon van Elizabeth, Queen Mother.

• De Regent — 140,64 ct, D, India  Twee beroemde diamanten van Indiase origine — de Regent en de Sancy — kwamen beiden in het bezit van de Franse koninklijke familie. Lodewijk XV liet de Regent in 1722 in de koninklijke kroon zetten. Later werd hij gezet in het gevest van het sierlijk zwaard van Napoleon I. Hij werd ook gebruikt als onderpand voor grote leningen om de Franse expansieoorlogen aan het einde van de 18e en het begin van de 19e eeuw te helpen financieren. Beide diamanten zijn vandaag de dag te bewonderen in het Louvre Museum in Parijs.

• De Sancy — 55,23 karaat, India  De Sancy arriveerde eind 16e eeuw via Constantinopel in Frankrijk, gekocht door Nicolas de Sancy. Het wisselde vele malen van eigenaar, behoorde een tijdlang tot de Britse kroonjuwelen, keerde terug naar India en werd in 1978 verkocht aan de Banque de France. Tegenwoordig is het te zien in het Louvre.